Cuimhne circe

San t-seòmar-ionnlaid (aon airson nan seòmraichean-cadail uile air an ùrlar) san ostail, tha amaran aig an dàrna balla agus frasairean aig a’ bhalla eile – agus aon amar ìosal. Leis gu bheil craiceann mo chorragan-coise cruaidh fhathast, thòisich mi air am nighe gach madainn ’s gach oidhche. So far, so good.

Ach, thachair e dà thuras mu thràth gun do nigh mi m’ fhiaclan, nigh mi mo chasan . . . agus dh’fhàg mi an seòmar-ionnlaid leis a’ bhruis-fhiaclan agus an deud, na fiaclan fuadain agam fhathast air amar aig a’ bhalla eile. Agus cha do chuimhnich mi mum dheidhinn na h-uairean.

Tha fhios nach do ghoid duine an deud. Ge-tà . . . thathar ag ràdh dha daoine dìochuimhneach gun dìochuimnich iad an ceann aon latha. Uill, bidh mise a’ dìomchuimhneachadh pàirt dheth mar tha. Nach mise a tha a’ faghinn nam bhreòlaid . . .

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s